دکتر ستایش

جراحی در مراحل اولیه شکل گیری سرطان روده بزرگ و کوچک

در اوان شکل گیری سرطان روده بزرگ در صورتیکه سرطان، به پولیپ‌های واقع در منطقه ای مشخص محدود و در دوره اولیه شکل گیری باشد، جراح قادر است ناحیه سرطانی را به طور کامل با استفاده از کولونوسکوپی نابود سازد. پولیپ‌های بزرگ‌تر با استفاده از برش اندوسکوپیک در لایه مخاطی (برش موکوسال) خارج می شود. اگر نتیجه این اقدام منجر به نابودی کامل ناحیه سرطانی باشد ، شیوه درمان دیگری نیاز نخواهد بود.

به منظور ریشه کن کردن دسته پیشرفته تر از پولیپ‌هایی که با کولونوسکوپی برداشته نمی شوند ، از عمل جراحی لاپاروسکوپی سرطان روده می توان استفاده نمود.

در جراحی سرطان روده بزرگ و کوچک چند برش‌ کوچک روی جداره شکم ایجاد می‌ شود و با استفاده از همین برش ها تجهیزات پیشرفته مجهز به دوربین برای بررسی روده بزرگ وارد بدن می شود که با صفحه نمایشگر قابل رویت و ردگیری است. در این جراحی نمونه‌برداری از غدد لنفاوی قرار گرفته در ناحیه متاثر ازسرطان امکان پذیر می باشد.

جراحی سرطان تهاجمی روده بزرگ

در صورتیکه سرطان درون یا به صورت فراگیر در سراسر این اندام رشد کرده باشد ، عمل کولکتومی به منظور برداشتن قسمت متاثر از سرطان و بافت های طبیعی در دو سمت نواحی سرطانی در دستور کار قرار می گرد. همچنین غده‌های لنفاوی نواحی مجاور نیز توسط جراحی روده بزرگ برداشته می‌شوند و سرطانی شدن آن ها به صورت موشکافانه مورد بررسی قرار می گیرد. در اکثریت مواقع امکان اتصال قسمت ها و بافت های سالم روده بزرگ یا راست روده در جراحی امکان پذیر می باشد.

در صورتی که این اقدام در جراحی ممکن نباشد (به عنوان مثال سرطان مجرای خروجی راست روده را نیز مستعد سرطان کرده باشد) به کار بردن کولوستومی موقت یا دائمی در جراحی محتمل خواهد شد که بدین منظور حفره ‌ای در جداره شکم از قسمت باقی مانده ایجاد گشته تا مواد زائد از این حفره خارج شود و به کیسه‌ای خاص و متصل به این حفره ساکشن شود.

در صورت استفاده موقت ازکولوستومی ، هدف بهبودی راست روده یا روده بزرگ پس از عمل جراحی می باشد؛ اما در برخی موارد دائمی بودن استفاده از کولوستومی محتمل می باشد.

جراحی در مراحل پیشرفته شکل گیری سرطان

در صورت پیشرفته بودن و غیر قابل کنترل بودن سرطان و یا شرایط نامطلوب جسمی ، به بیمار توصیه اکید می‌شود تا به منظور رفع انسداد روده بزرگ و عوارض ایجاد شده دیگر، جهت تسکین و تخقیف علائم نسبت به عمل جراحی روده اقدام شود. هدف از این جراحی بهبودی سرطان نمی باشد بلکه نشانه‌ها و علائمی مانند درد و خونریزی را التیام می‌بخشد

سردرد ناسی از پارگی آئورتآنوریسم مغز در اثر نازک شدن دیواره شریان ها ایجاد می شود. آنوریسم اغلب در شاخه های شریان ها تشکیل می شود زیرا آن قسمت از رگ ضعیف تر است. تعدادی از عوامل می تواند به ضعف در دیواره عروق کمک کنند و سبب افزایش خطر ابتلا به آنوریسم مغزی شود. آنوریسم مغزی در بزرگسالان بیشتر از کودکان و در زنان شایع تر از مردان می باشد. آنوریسم مغز اغلب پس از پاره شدن و تبدیل شدن به یک اورژانس پزشکی شناسایی می شود.

با این حال، آنوریسم مغزی ممکن است در آزمون های تصویربرداری سر، برای شرایط دیگر شناسایی شود. اگر نتایج آزمایش نشان می دهد که یک آنوریسم مغزی دارید شما باید در مورد آن با یک متخصص مغز و اعصاب و یا جراح مغز و اعصاب مشورت کنید.

آنوریسم مغزی چیست؟

علائم آنوریسم مغزی پاره شده

نشت آنوریسم مغزی

آنوریسم مغزی پاره نشده

ریسک فاکتورها و علل آنوریسم مغزی

عوارض آنوریسم مغزی

تست های تشخیص آنوریسم مغزی

درمان آنوریسم مغزی

درمان آنوریسم پاره نشده مغز

پیشگیری از آنوریسم مغزی

آنوریسم مغزی چیست؟

یک آنوریسم مغز، ضعف در دیواره یک سرخرگ است که خون مغز را تامین می کند. همانطور که خون از طریق رگ های خونی ضعیف عبور می کند فشار خون باعث یک منطقه کوچک متورم بیرون زده مانند یک بادکنک می شود.

آنوریسم می تواند در هر کدام از رگ های خونی در هر نقطه از بدن ایجاد شود اما دو محل رایج تر آنها در آئورت شکمی ( شریان انتقال دهنده خون از قلب به بقیه بدن ) و دیگری در شریان مغز می باشد در اغلب موارد، آنوریسم مغزی باعث عوارضی نمی شود و نادیده انگاشته می شود در موارد نادر، پارگی آنوریسم مغزی، سبب آزاد شدن خون در جمجمه و سکته مغزی رخ می دهد. بسته به شدت خونریزی، منجر به صدمه در مغز یا مرگ می شود.

آنوریسم مغز: برآمدگی و یا بالونی در یک رگ خونی در مغز است. اغلب مانند یک توت حلق آویز در یک ساقه به نظر می رسد. آنوریسم مغز می تواند نشت یا پاره شوند و سبب خونریزی داخل مغز ( سکته هموراژیک ) شود. در اکثر موارد آنوریسم پاره شده مغزی در فضای بین مغز و بافت های نازک پوشش مغز رخ می دهد. این نوع از سکته هموراژیک است خونریزی زیر عنکبوتیه نامیده می شود. آنوریسم پاره شده به سرعت تبدیل به تهدید کننده حیات و نیاز به درمان فوری پزشکی دارد. بیشترآنوریسم های مغز پاره نشده سبب مشکلات سلامت و یا علائم می شود. چنین آنوریسم هایی اغلب در حین انجام آزمایش برای شرایط دیگر، شناسایی می شوند. درمان آنوریسم پاره نشده مغز ممکن است مناسب باشد و در برخی موارد ممکن است از پارگی در آینده جلوگیری کند.

قبل از درمان و جراحی واریس پا با مختصری توضیح در مورد واریس آشنا شویم. سیاهرگ های واریسی بیماری شایع در بین افراد جامعه می باشد از هر ۱۰ نفر فرد بزرگسال، حدود ۳ نفر ممکن است دچار واریس پا شوند. معمولا شخص مبتلا، بیماری های زمینه ای ندارد و بدون هیچ دلیل روشنی دچار واریس می شود. این عارضه شایع عوارض جانبی دردناکی دارد و باعث اختلال در انجام کارهای روزمره می شود. حتی اگر این سیاهرگ ها دیده نشوند ممکن است به مرور زمان بدترشده و باعث به وجود آمدن نارسایی مزمن وریدی یا CVI شود. خوشبختانه روش های موثری برای درمان و معالجه وجود دارد که در ادامه به آنها می پردازیم.

درمان‌های غیر جراحی و خود درمانی واریس

بیمار باید سعی کند تا در مرحله ی اول مدت زمان طولانی روی پاهایش نایستد. انجام تمرینات ورزشی و استراحت دادن به پا میتواند در طول پروسه درمان موثر باشد. در صورت داشتن اضافه وزن و چاقی، کاهش وزن می تواند موثر باشد. جوراب های مخصوص واریس باعث اصلاح گردش خون می شود و همین امر سبب بهبود سیاهرگ های واریسی می شود.

واریس پا

البته برای کسانی که دچار مشکلاتی مانند (بیماری های عروق محیطی) هستند این جوراب ها توصیه نمی شود. پس باید در ابتدا یک مشاور عروقی شما را ارزیابی کند و در صورت نیاز از جوراب های مخصوص واریس استفاده کنید. در بسیاری از بیماران این روش به صورت بلند مدت استفاده می شود زیرا آنها تمایل و یا امکان انجام عمل جراحی واریس پا را ندارند و یا ممکن است دچار مشکل در سیاهرگ های عمقی و سطحی خود باشند.

جراحی واریس پا با ابلیشن اندوترمال

در واقع می شود بسیاری از سیاهرگ های واریسی را با بیهوشی موضعی درمان کرد، به طوری که بیمار بعد از گذشت نیم ساعت تا یک ساعت بعد از عمل جراجی از کلینیک مرخص می شود.

عمل جراحی (انسداد و قطع عروق) واریس

پروسه عمل جراحی واریس پا برای درمان سیاهرگ های واریسی را یک روز در نظر بگیرید. ولی در صورتی که بیمار هر دو پایش را عمل کند به صورت همزمان باید یک شب در بیمارستان بستری شود. در عمل جراحی سیاهرگ های واریسی شما را بیهوش میکنند و در طول زمان هیچ دردی احساس نخواهید کرد. برای دستیابی به سیاهرگ واریسی شکافی در کشاله ران و پشت زانو ایجاد می شود، پس از آن سیاهرگ واریسی را در قسمت بالایی پا می بندند تا جریان خون نتواند از آن عبور کند. در ادامه جراح با ایجاد شکاف پشت زانو یک سیم نازک وارد سیاهرگ واریسی می‌کند.

انسداد شرياني

در واقع انسداد شرياني بيماري از يک بيماري مشخص به نام تصلب شرايين، که به دليل وجود ماده اي مومي شکل در درون رگها است، سرچشمه مي گيرد. اين ماده را به نام پلاک مي شناسند.

زماني که در درون رگ ها پلاک به مقادير کافي انباشته شود، عروق مسدود شده و جريان عادي خون آهسته و يا از حرکت باز مي ايستد. اين جريان خون کند امکان دارد به اختلال “ايسکمي” خاتمه يابد. ايسکمي هنگامي واقع مي شود که در سلول هاي بدن به مقدار لازم اکسيژن وجود نداشته باشد. سرخرگهاي محيطي بسته شده در ناحيه پايين بدن، عمدتا موجب درد و احساس ناراحتي، گرفتگي و اسپاسم در پاها مي گردد. اقداماتي مانند سيگار کشيدن، ديابت، فشار خون بالا و کلسترول بالا قادرند توليد پلاک ها را توسعه دهند.

علائم انسداد شرياني

عموما بيماراني که به انسداد شرياني دچار مي شوند، احساس درد و ناراحتي را در ناحيه باسن و رانها (با توجه به ناحيه اي که انسداد به وقوع پيوسته است) احساس مي کنند. معمولا، مقدار و شدت دردي که بيمار متحمل مي شود نشانه اي است از شدت انسدادي که در شريان رخ داده است. در حالت خطرناک بيماري، انگشتان پا تغيير رنگ داشته و امکان دارد به رنگي آبي شکل متمايل شوند. در اين شرايط دماي پا پايين است و نبض در آن ضعيف مي باشد. حتي در حالت شديدتر، بافت از بين مي رود که به دنبال همين موضوع احتمال قطع عضو دور از تصور نمي باشد.

در پاره اي از اوقات گرفتگي عضلات پا، هنگامي که قدم مي زند بيش تر رخ مي دهد. اين درد غالبا با افزايش فعاليت هاي بدني فزوني مي يابد. به اين گرفتگي عضلات پا اصطلاحا لنگش متناوب گفته مي شود. همانطور که درد قفسه سينه حاصل از مشکلات قلبي که با استراحت از بين مي رود، در مورد لنگش متناوب نيز صادق است و اين گرفتگي با استراحت تقليل مي يابد. همچنين سردي هوا و استفاده بعضي از داروها احتمال درد ساق پا را افزايش مي دهند.

راه تشخيص انسداد شرياني

اين بيماري با گوش فرا دادن پزشک معالج به توضيحات شما و کنترل نبض در شريان پا متوجه انسداد احتمالي شريان شوند.

همچنين در ادامه معالج از آزمايش هاي زير ممکن است بهره جويد:

تست آرتيروگرافي که عموما در حالاتي که وضعيت خطرناک و بغرنج است و معالج نيت دارد که از راه پوست عمل جراحي انجام دهد، مورد تجويز قرار مي گيرد.اين تست امکان تحليل خطرناک يا معمول بودن انسداد شريان را فراهم مي آورد.

آزمايش سونوگرافي که توسط امواج صوتي ،تصويري از نحوه عبور جريان خون در شريان ها ارائه مي دهد.